เชิญพบกับการคืนสู่เหย้ารอบ online preview ค่ะ
khesorn mueller:
อ้างจาก: "webmaster"
พี่หนิงคะ it 's not enough for me to shape up my chubby figure ka haha.....Actually take a whole year either not enough ka haha :lol: จริงด้วยนะท่านน้องทั้งหลาย มันเร็วนัก ไอ้ทีเตรียมไว้ตั้งหลายเดือนแล้วนั้น ก็ยังจะทำไม่ทันเลยวุ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
Nong Bamboo ka,
nice to hear your voice!how you look like is not important for me....your present is count naja...most of all not to forget,your effort for this big festival...(hmm,not Novemberfest naja...)is very very grateful for everybody here to estimate.
p.nn
กสส.:
เฮ้อ....
นึกถึงความสนุก ความมัน ความเหนื่อย ความฯลฯ.... ในการเตรียมงานแสงเสียงงานคืนสู่เหย้าสมัยเรียนจริงๆ ครับ
เพราะสมัยผมนั้น งานฟุตบอลประเพณีก็ไม่ได้ทำอะไรมากมาย
งานที่เต็มสูบที่สุกก็เห็นจะเป็นงานนี้
ได้ใช้ประสิทธิภาพของอุปกรณ์ทุกชิ้นในชมรมอย่างเต็มที่
ได้ใช้ศักยภาพของบุคคลากรทุกคนในชมรมอย่างเต็มที่
ถึงแม้ว่าเราจะต้องเตรียมงานก่อนใคร....
ไม่ได้หลับได้นอน เพราะเตรียมงานไม่เสร็จ....(ด้วยความเมา :roll: 5555)
ไม่ได้กิน เพราะห่วงงานที่อยู่ตรงหน้าจะผิดพลาด....
ไม่ได้ไปไหนอีกวันหลังงาน(และอีกหลายวัน) เพราะเก็บของ และเก็บแรงที่ใช้ไปอย่างไม่คิดชีวิต...
... นึกถึงตอนนั้นแล้วมีความสุขจังเลย :wink:
แต่... รุ่นหลังคงไม่มีโอกาสได้เจอสถานการณ์แบบนี้แล้ว....
ดีใจที่เกิดเร็ว 5555 :D
ป.ปลา:
แหมๆ พอพี่เจี๊ยบมาบอกว่าได้ว่าจ้างวงดุริยางค์ทหารเรือมา
เดี๋ยวต้องไปเตรียมชุดใหม่ เป็นชุดพร้อมลีลาศค่ะ อิอิ :D :D
ชาร์ป:
อ่านไปอ่านมา เรื่องสถานที่ กับเรื่อง การให้น้องมาช่วยงาน น่าจะเป็นเรื่องหลัก ๆ ที่ยังสงสัยกันอยู่
การทำงาน ก็คงงี้ล่ะครับ มีมุมมองที่ต่างกัน อยู่เสมอ แต่สิ่งสำคัญคือ จะสร้างความเข้าใจกันได้อย่างไร
ที่ผมเข้าใจ ปัญหาคงเป็นเรื่อง มุมมอง ของคนต่างวัย :o
ก็คงต้องโทษ ที่เรามีหอพัก ที่อายุครบ 90 ปีแล้ว หมายความว่า เรามีรุ่นทั้งหมด ก็ 90 รุ่น
ความต่างวัย ของรุ่น เลขน้อย (อายุเยอะ) กับรุ่นเลขเยอะ(อายุน้อย) ก็คงส่งผลให้ มีหลาย ๆ จุดที่มอง ไม่ตรงกัน เพราะ ไม่ว่าจะ รุ่นไหน ก็ตาม เมื่อจบออกมา ก็เรียกได้ว่า พี่เก่าหอพัก เหมือนกัน ... เป็นจุดร่วมอันเดียวกัน ที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นอันหนึ่งอันเดียว ของชมรมนิสิตเก่าหอพักมหาวิทยาลัย แห่งเดียว ที่ก่อตั้งมานาน และแน่นแฟ้นที่สุด ในประเทศไทย (จำ ๆ คำของพี่มานพ มาน่ะครับ อาจจะเพี้ยนไปบ้างนะครับ )
การทำความเข้าใจกัน บางทีเราอาจจะเริ่มจาก ตอบคำถามว่า เราจัดงานนี้ เราอยากได้อะไร จาก งานคืนสู่เหย้านี้
ในช่วงต้น แต่ละคนอาจจะตอบคำถามไม่เหมือนกัน แต่ เมื่อคุย ทำความเข้าใจกัน คำตอบจึงควรจะเหมือนกัน
แต่ทางคณะผู้จัดงานคงปวดหัวน่า ดู เพราะ ต้องจัดการ กับมุมมอง ของ
- รุ่นเลขเยอะ ที่อายุน้อย ซึ่ง ไฟแรง และ ต่อไปก็คือ ทีมงานจัดงานในอนาคต
และ
- รุ่นเลขน้อย ที่อายุเยอะ ซึ่ง ไฟแรง (น้อยมาหน่อย)
กิจกรรมที่มี ก็ยากเหลือเกินที่จำทำให้ตรงใจ ทั้งรุ่นเลขน้อย และ รุ่นเลขเยอะ
(เพราะ ขนาดงานยังไม่เริ่ม ก็มีความไม่เข้าใจเกิดขึ้นบ้างเล้กน้อยถึงปานกลาง )
...
เรื่อง สถานที่ ผมก็มีแนวคิดว่า สำหรับครั้งต่อไป ถ้าเป็นไปได้ ลองวาง Choice แรกที่หอพัก แล้ว หาทางแก้ปัญหาที่อาจจะตามมา ซึ่งถ้าปัญหาที่คิดว่าจะตามมา นั้น แก้ได้ยาก (โดยเฉพาะ เรื่องฝกตก ที่ขนาด หาสาวพรหมจรรย์ มาปักตะใคร้ เป็น สิบ ๆ ต้นแล้ว แล้ว ยังไม่หายละก้อ หุ หุ) ก็ค่อยมาเลือก ที่ศาลาพระเกี้ยว... จริง ๆ แล้วผมเคยได้ยินว่า เราเคยจัดที่โรงแรม ด้วยในอดีต
ที่บอกว่า เป็นหอพัก นั้น เพราะ เรากลับมาบ้านเก่า ที่มีความทรงจำดี ๆ มากมาย หลายคนเคยมีวีรกรรมไว้ที่นี้ ภาพเหล่านั้น บรรยากาศ เหล่านั้น เคล้าเสียงดนตรีหอพัก พร้อมกับแสงดาว ในคืนแห่งฤดูหนาว ... คงจะผลักดันให้ใครหลายคนที่เก็บภาพนั้นไว้ ในส่วนลึก ออกมาแสดง และระลึกถึง ...
สิ่งนี้ ให้ความรู้สึกได้ดี และ หลากหลายกว่า สไลด์ เป็นไหนๆ เพราะภาพของแต่ละคนที่มี มันไม่มีทางเหมือนกัน อยู่แล้ว ...
ส่วนเรื่อง น้อง ๆ มาช่วยงานนั้น อาจเป็นเพราะ ในช่วงหลายปีหลังมานี้ นิสิตหอพักของเรา เป็นกำลังหลักในการทำงาน กิจกรรม ให้มหาวิทยาลัย มาตลอด ... การคุ้นเคยกับการทำงานกิจกรรม ซึ่งน้อง ๆ เองรู้สึกดีกับการทำกิจกรรมนนั้น ๆ ก็อาจจะ ให้น้อง ๆ นิสิตปัจจุบันได้ทำงาน ที่เป็นของหอพัก โดยเฉพาะ งานศิษย์ เก่า ที่ทำให้รู้สึกเหมือนว่า
น้อง ๆ ทำงานเตรียมบ้าน เพื่อต้อนรับพี่ ๆ ที่เขาจะกลับมาเยี่ยมบ้านที่เขาเคยอยู่
ถึงแม้คุณภาพ อาจจะสู้มืออาชีพไม่ได้ แต่ได้ความรู้สึกที่ดี โดย เราอาจจะ ให้เขาร่วมทำงานกับมืออาชีพ อย่างเต็มที่
และ พี่เก่า ๆ ที่เคยทำกิจกรรมร่วมกันมา ก็อาจจะได้ ร่วมสร้างสรรคืผลงานนี้ กับน้อง ๆ ปัจจุบัน ก็เป็นได้ (ได้แรงงาน อีกเพียบเลยครับ )
... ก็เป็นมุมมองของผม ซึ่ง รุ่นเลขเยอะ แต่อายุน้อย น่ะครับ ...
แต่ถ้าเรานำมุมมอง ของหลาย ๆ รุ่ม มารวมให้ได้ รสชาติ ซีมะโด่ง ที่กลมกล่อม ที่สุด งานคืนสู่เหย้า ก็จะเป็นงานที่สนุก และ ประทับใจสุด ๆ เลยครับ ...
ครั้งนี้ ผมเฝ้ารอมา ปีกว่า ๆ ตั้งแต่ ครั้งที่แล้ว แล้วครับ ...
อีก 30 วัน
...
jham_civil:
ผมว่า การจัดงาน2ปีที่แล้ว ไม่ได้ใช้แสงเสียงหอนะครับ
ปีที่แล้ว ไม่มีไฟบนเวทีเลย ใช้แค่ ไฟ 1000 วัตต์ เปิดให้สว่าง
เสียงในงานก็ อื้ออึงครับ เพราะว่า มีเฉพาะลำโพงตรงหน้าเวที
ปกติ ต้องมีลำโพงเล็ก ต่อถึงอีกด้านหลัง
เสียงเลยไม่ดี แสงก็ไม่มี
ปีนี้ อยากให้ น้องน้อง ชมรมแสงเสียงเขาจัดงานบ้างนะครับ
อุปกรณ์ ไม่มีไม่พอหรอกครับ งานบอลยังจัดมาแล้ว
แล้วก็เป็นชมรมแสงเสียงของจุฬาด้วย
ส่วนเรื่องดนตรีสากล ผมว่า อยากให้คิดนิดนึงว่า
งานคืนสู่เหย้า วิศวะ ก็เอาวงของวิศวะเล่น
งานคืนสู่เหย้าหอหวังว่า คงจะมีบรรยากาศพี่น้องนะครับ
นำร่อง
[0] ดัชนีข้อความ
[#] หน้าถัดไป
[*] หน้าที่แล้ว