26 พฤษภาคม 2563, 00:42:24
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน


เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน [สมาชิกเก่าลืมรหัส โทร 081-7611760]
A A A A  ระเบียบปฎิบัติ
   
Languages    
  หน้า: [1]   ลงล่าง
ผู้เขียน หัวข้อ: ประสบการณ์ชีวิตหลังการเรียน 6 ปีของ หมอหมา(ไม่ใช่หมอหมา หมา)  (อ่าน 3386 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
jirawutjan
มือใหม่หัดเมาท์
*


ชะตาเกิดต้องดี บารมีต้องถึง รู้ซึ้งอุตสาหะ
ออฟไลน์ ออฟไลน์

รุ่น: rcu2534
คณะ: สัตวแพทยศาสตร์
กระทู้: 94

« เมื่อ: 10 กุมภาพันธ์ 2553, 10:41:52 »

เพื่อนๆ  พี่ๆ น้องๆ มีไรมาแชร์กันบ้างหรือเปล่า  ประสบการณ์ดีๆ แย่ๆ หรือเป็นอุทาหรณ์สอนใจ ขำๆ ก็ได้นะ เผื่อเป็นประโยชน์แก่เพื่อนร่วมวิชาชีพของเราเอง(วิชาชีพอื่นด้วยก็ได้นะครับ)
     เอ้าเริ่มเลย   
        ที่ รพส. ที่เคยทำงานอยู่เจ้าของพาสุนัขเข้ามาหาหมอ ด้วยความที่สนิทกันมากกับทางร้านเพราะเป็นลูกค้าประจำก็บอกกับหน้าร้านว่า
                    เจ้าของหมา: "ฝากบอกหมอด้วยนะว่า ทำหมันให้เบบี้(สุนัขพันธุ์พูดเดิ้ลทอย)ที  เสร็จแล้วให้โทรบอกด้วยนะเดี๋ยวจะมารับ"
                หน้าร้าน: "ได้ค่ะ"  แล้วก็อุ้มเจ้าเบบี้เข้าห้องผ่าตัด
                    หมอวางยาสลบ: "ผมวางยาสลบให้เลยนะครับพี่"
                หมอศัลยกรรม(เราเอง) :"ดีเลย  เตรียมให้หมดทุกอย่างเลยนะ พี่จะได้ผ่าเลย"
      ต่อจากนั้น......หมอก็วางยาสลบ เจ้าเบบี้ก็นอนสบายเลย........ผู้ช่วยสัตวแพทย์ก็ทำความสะอาดโกนขนหน้าท้องเจ้าเบบี้จนสะอาดเลี่ยมเลยล่ะ .....แล้วก็นำเจ้าเบบี้ขึ้นเขียง(โต๊ะผ่าตัด) คลุมผ้าผ่าตัดเรียบร้อย รอหมอศัลยกรรม(เราเอง)
        .......กำลังจะเริ่มลงมีดที่หัวสะดือเจ้าเบบี้(กรีดเปิดช่องท้องทำหมันตัวเมียน่ะครับ) ก็มีน้ำเหลืองๆ ใสๆ มีกลิ่นนิดพุ่งออกมาเปียกผ้าคลุมหมดเลย เราก็เลยสงสัย เปิดดูดีกว่า...น้ำไรวะ(ให้ทาย)   ถูกต้องแล้วครับน้ำเยี่ยวของเบบี้นั่นเอง แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญครับ  ที่สำคัญที่สุดคือมันเยี่ยวออกมาจากจู๋มันครับไม่ได้ออกมาจากจิ๋ม  เราก็เลยหันไปตบกะโหลกผู้ช่วยเรา(เบาๆถึงแรงปานกลาง) 1 ทีแล้วก็บอกมันว่า "เบบี้เนี่ยนะมันตัวผู้ต้องตัดไข่มันไม่ใช่ไปผ่าท้องตัดมดลูกมัน เสือกไปโกนขนที่หน้าทองมันทำไมว่ะ เกือบซวยแล้วไหมละตูดีนะที่ยังไม่ลงมีด"

            สุดท้ายแล้วก็คือ เจ้าเบบี้ก็ได้ทำหมันตามที่เจ้าของต้องการ และได้หน้าท้องที่สะอาดไร้ขนเป็นของแถมกลับบ้านด้วย เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย
อุทาหรณ์ .........กรณีศึกษานี้สอนให้รู้ว่า(ยังไงครับ........ช่วยเติมหน่อย................)
   
      บันทึกการเข้า

i ink m.com
Aoobennett
มือใหม่หัดเมาท์
*


ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 192

« ตอบ #1 เมื่อ: 11 กุมภาพันธ์ 2553, 10:04:34 »

กรณีศึกษานี้สอนให้รู้ว่า "หมาพุดเดิ้ลก็มีจู๋ได้นะจ๊ะ มิได้มีแต่จิ๋มเพียงอย่างเดียว"

อิอิ...มั่วเอา คิดข้อคิดดีๆ ไม่ออกเหมียนกัน...ไปละ...แว้บบบบบบบบบบบ   bye bye
      บันทึกการเข้า
เจตน์
Cmadong Member
Cmadong ชั้นเซียน
****


ใครๆเรียกผมว่า "กุ๊ปปิ๊"
ออฟไลน์ ออฟไลน์

รุ่น: RCU2534
คณะ: ครุฯ พลศึกษา
กระทู้: 6,520

« ตอบ #2 เมื่อ: 11 กุมภาพันธ์ 2553, 10:36:38 »

อ้างถึง
ข้อความของ Aoobennett เมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2553, 10:04:34
กรณีศึกษานี้สอนให้รู้ว่า "หมาพุดเดิ้ลก็มีจู๋ได้นะจ๊ะ มิได้มีแต่จิ๋มเพียงอย่างเดียว"

อิอิ...มั่วเอา คิดข้อคิดดีๆ ไม่ออกเหมียนกัน...ไปละ...แว้บบบบบบบบบบบ   bye bye

 gek เออว่ะ จริงด้วย

กรูคิดตั้งนาน คิดไม่ออก...

ต้องอาศัยยัยอุ๊... กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก
  so sad
      บันทึกการเข้า

ชีวิตผมเป็นดั่งวงกลม จึงได้แต่ดอมดมความสุขจากคนอื่นๆ
Aoobennett
มือใหม่หัดเมาท์
*


ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 192

« ตอบ #3 เมื่อ: 11 กุมภาพันธ์ 2553, 10:42:49 »

เพื่อนเจตน์เอ๊ย....ถ้าเพลาๆ ดี่มไอ้น้ำสีเหลืองที่โชว์ในรูปลงบ้าง ความคิดอาจจะแล่นขึ้นก็ได้นะ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก (เลียนแบบ อิอิ)     เหอๆๆ
      บันทึกการเข้า
เจตน์
Cmadong Member
Cmadong ชั้นเซียน
****


ใครๆเรียกผมว่า "กุ๊ปปิ๊"
ออฟไลน์ ออฟไลน์

รุ่น: RCU2534
คณะ: ครุฯ พลศึกษา
กระทู้: 6,520

« ตอบ #4 เมื่อ: 11 กุมภาพันธ์ 2553, 10:52:45 »

นั่นมัน น้ำเค็กลวย...

น้ำดื่มเพื่อสุขภาพโว้ย
  เหอๆๆ
      บันทึกการเข้า

ชีวิตผมเป็นดั่งวงกลม จึงได้แต่ดอมดมความสุขจากคนอื่นๆ
Aoobennett
มือใหม่หัดเมาท์
*


ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 192

« ตอบ #5 เมื่อ: 11 กุมภาพันธ์ 2553, 11:01:38 »

แหม...ขำก้าก น้ำเค็กลวย คิดได้ไง  สะใจจัง

นี่เองที่มาของชื่อน้องพวงน้อย จริงๆ แล้วมีนัยยะแอบแฝง

ว่าจริงๆ แล้ว พ่อมันนี่เองที่ "พวงน้อย" เพราะว่าดี่มน้ำเค็กลวยมากไปหน่อย 555555
   เหอๆๆ
      บันทึกการเข้า
  หน้า: [1]   ขึ้นบน
  
กระโดดไป:  

     

ทำไมหอพักนิสิตจุฬาจึงเป็นดินแดนมหัศจรรย์            " ไม่ได้เป็นแค่หอให้นอนพัก  แต่เป็นบ้านอบอุ่นรักให้อาศัย  ไม่เป็นแค่ที่ซุกหัวยามหลบภัย  แต่สร้างใจให้เข้มแข็งแกร่งการงาน"  <))))><